Set of Diploma Courses II: Nanophysics and Nanomagnetism Kierunek studiów: Fizyka
Kod programu: W4-S2FZA22.2022

Nazwa modułu: Set of Diploma Courses II: Nanophysics and Nanomagnetism
Kod modułu: W4-2F-22-24
Kod programu: W4-S2FZA22.2022
Semestr:
  • semestr zimowy 2025/2026
  • semestr zimowy 2024/2025
  • semestr zimowy 2023/2024
Język wykładowy: angielski
Forma zaliczenia: egzamin
Punkty ECTS: 3
Opis:
Podczas wykładów student uczy się na kierunkach: 1. Ilościowy opis struktury krystalicznej nanomateriałów • Wyznaczanie rozkładu wielkości nanokrystalitów metodą dyfrakcji rentgenowskiej - analiza kształtu pików dyfrakcyjnych, ograniczenia metody, estymacja i redukcja błędów pomiarowych • Pomiar wielkości krystalitów metodą dyfrakcji rentgenowskiej – metoda Scherrera, metoda Williamsona-Halla • Oznaczanie struktury cienkich warstw metodą odbicia promieni rentgenowskich • Rozpraszanie przez układy strukturalnie nieuporządkowane – funkcja korelacji par – definicje, metody określania i interpretacja • Metody analizy nanostruktur, określania wielkości, kształtu i struktury – mikroskopia SEM i TEM – TEM, STEM, HRTEM i cryoTEM 2. Thin films and nanoelectronics • Atomowa struktura powierzchni, opis, metody badań • Metody przygotowania cienkich warstw i przykłady ich badań • Systemy wielowarstwowe • Struktura elektornowa materiałów o zmniejszonych wymiarach • Specyfika cienkich warstw metalicznych • Modyfikacje cienkich warstw – nanoelektronika – metody litograficzne 3. Właściwości fizyczne nanoukładów węglowych i ich zastosowania w przetwarzaniu informacji. • Geometryczne i topologiczne podstawy powstawania nanostruktur • Podstawowe właściwości nanostruktur węglowych • Orbitale molekularne i klasyfikacja fulerenów • Struktura elektronowa fulerenów • Właściwości elektryczne i magnetyczne nanorurek • Grafen i inne nanomateriały węglowe 4. Nanomagnetyzm. • Rodzaje anizotropii magnetycznej, rola powierzchni, mechanizm histerezy w nanomateriałach • Nanocząstki magnetyczne, nanoproszki i nanokompozyty oraz ich właściwości (np. układy rdzeń-powłoka, zjawisko polaryzacji wymiany). Wpływ wielkości cząstek na właściwości magnetyczne • Superparamagnetyzm i magnetyzm 2D (model Stonera-Wohlfartha, przykłady) • Właściwości magnetyczne cienkich warstw i materiałów magnetycznych 2D do zastosowań spintronicznych (magnetoopór, zawory spinowe, pseudo-zawory spinowe, spin transfer torque) Na wykładach zostaną przedstawione podstawowe idee nanofizyki i bardziej szczegółowe przykłady z tej dziedziny oraz metody badawcze. Wszystkie zagadnienia egzaminacyjne będą dostępne dla studentów. Zostanie użyta skal ocen 2-5 znaków. Egzamin jest obowiązkowy. Na początku semestru studenci są informowani o metodach badawczych stosowanych na zajęciach laboratoryjnych. Po wykonaniu eksperymentu student przedstawia sprawozdanie zawierające teoretyczne wprowadzenie do problemu; przyjętą metodologię, opis badania, analizę i omówienie wyników oraz ich znaczenie dla podobnych badań.
Wymagania wstępne:
Mechanika klasyczna i kwantowa, Wprowadzenie do faz atomowych i molekularnych, Wprowadzenie do fizyki fazy skondensowanej
Literatura podstawowa:
Literatura: 1. Nanocharacterisation (A.I. Kirkland, J.L. Hutchison, Eds.), The Royal Society of Chemistry, UK 2007 2. Springer Handbook of Nanotechnology (Bharat Bhushan Ed.), 2004, 2007, Springer Science+Business Media, Inc 3. Springer Handbook of Materials Measurement Methods (Horst Czichos, Tetsuya Saito, Leslie Smith, Eds.), 2006, Springer Science+Business Media, Inc 4. Vaseashta, I.N. Mihailescu, Functionalized Nanoscale Materials, Devices and Systems, 2008 Springer Science + Business Media B.V. 5. Magnetic Nanostructured Materials From Lab. to Fab, Edited by A. A. El-Gendy, J.M. Barandiarán and R. L. Hadimani, Elsevier 2018 6. J. M. D. Coey, Magnetism and Magnetic Materials, 2012 Cambridge University Press 7. Scientific papers selected by the lecturer Literatura polskojęzyczna 1. K. Kurzydłowski i M. Lewandowska "Nanomateriały inżynierskie konstrukcyjne i funkcjonalne” Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2011. 2. R.W. Kelsall, I.W. Hamley, M. Geoghegan, Nanotechnologie, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008. 3. K.Kurzydłowski, M. Lewandowska, W. Łojkowski, “Świat nanocząstek” Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2016 4. R. Howland, L.Benatar, STM/AFM Mikroskopy ze skanującą sondą, Warszawa 2002 5. A. Oleś - Metody doświadczalne fizyki ciała stałego - WNT, W-wa 1998
Efekt modułowy Kody efektów kierunkowych do których odnosi się efekt modułowy [stopień realizacji: skala 1-5]
Rozumie cywilizacyjne znaczenie fizyki w zastosowaniach do obiektów o rozmiarach nanometrycznych, jej zastosowań a także jej historyczny rozwój i rolę w postępie nauk ścisłych [2F_24_1]
KF_W01 [4/5]
Posiada pogłębioną wiedzę z fizyki teoretycznej i doświadczalnej dotyczącą nanoukładów, [2F_24_2]
KF_W02 [4/5]
Ma pogłębioną wiedzę z zakresu fizyki fazy skondensowanej, własności nanostruktur wynikających z mechaniki kwantowej [2F_24_3]
KF_W03 [4/5] KF_W04 [4/5]
Zna i rozumie opis zjawiska dyfrakcji w ramach wybranych modeli teoretycznych; potrafi samodzielnie odtworzyć podstawy teorii dyfrakcji. [2F_24_4]
KF_W04 [3/5] KF_W06 [3/5]
zna budowę i zasadę działania aparatury naukowej oraz sposoby badania i wytwarzania nanostruktur [2F_24_5]
KF_W08 [4/5]
na gruncie zdobytej wiedzy umie wyjaśnić działanie aparatury badawczej [2F_24_6]
KF_U04 [4/5]
Potrafi w sposób zrozumiały, w mowie i piśmie przedstawić podstawowe własności nanostruktur [2F_24_7]
KF_U01 [5/5]
Posiada umiejętność samokształcenia się, pozyskując informacje z literatury, baz danych i innych źródeł; potrafi integrować pozyskane informacje i dokonywać ich interpretacji, wyciągać wnioski oraz formułować i uzasadniać opinie [2F_24_8]
KF_U12 [4/5]
potrafi zastosować zdobytą wiedzę z fizyki do dyskusji problemów z pokrewnych dziedzin i dyscyplin naukowych [2F_24_9]
KF_U14 [4/5]
Typ Opis Kody efektów modułowych do których odnosi się sposób weryfikacji
egzamin ustny [2F_24_w_1]
Zakres materiału podany w postaci zbioru wszystkich zagadnień omówionych na wykładach, skala ocen 2-5. Egzamin obowiązkowy
2F_24_1 2F_24_2 2F_24_3 2F_24_4 2F_24_5 2F_24_6 2F_24_7 2F_24_8 2F_24_9
raport [2F_24_w_2]
za każdy wykonany eksperyment obowiązkowy raport zawierający teoretyczne wprowadzenie do danego problemu, przyjętą metodologię, opis badania, analizę i omówienie wyników oraz ich znaczenie w odniesieniu do podobnych badań, skala ocen: 2-5
2F_24_1 2F_24_2 2F_24_3 2F_24_4 2F_24_5 2F_24_6 2F_24_7 2F_24_8 2F_24_9
aktywność na zajęciach [2F_24_w_3]
udział i zaangażowanie w dyskusję w konwersatorium: skala ocen: 2-5
2F_24_1 2F_24_2 2F_24_3 2F_24_4 2F_24_5 2F_24_6 2F_24_7 2F_24_8 2F_24_9
Rodzaj prowadzonych zajęć Praca własna studenta Sposoby weryfikacji
Typ Opis (z uwzględnieniem metod dydaktycznych) Liczba godzin Opis Liczba godzin
wykład [2F_24_fs_1]
Wyklad wprowadzający podstawowe pojęcia nanofizyki i omawiający bardziej szczegółowo wybrane, ważne przykłady
20
Przyswojenie wiedzy z wykładu, lektura uzupełniająca
40 egzamin ustny [2F_24_w_1]
laboratorium [2F_24_fs_2]
wykonywanie eksperymentów pod okiem nauczyciela
10
przed laboratorium, zapoznanie się z literaturą dotyczącą teorii i techniki eksperymentu. Po zakończeniu pomiarów przygotowywany jest raport
20 raport [2F_24_w_2]
konwersatorium [2F_24_fs_3]
samodzielne przygotowanie wybranych tematów dotyczących aktualnych problemów nanofizyki i nanomagnetyzmu
10
Krótkie prezentacje oraz dyskusja koordynowana przez prowadzącego
20 aktywność na zajęciach [2F_24_w_3]
Załączniki
Opis modułu (PDF)
Informacje o sylabusach mogą ulec zmianie w trakcie trwania studiów.
Sylabusy (USOSweb)
Semestr Moduł Język wykładowy
(brak danych)